abanmak
(-e)
- Eğilerek bir şeyin, bir kimsenin üzerine kapanmak:"Efendi, sen de ne üstüme abanıyorsun?"- B. Felek.
Bir yere veya bir kimseye yaslanmak, dayanmak:"Baba, 'ya Allah' nidası ile yerinden zorla, oğluna abanarak kalktı."- R. H. Karay.
argo Birine yük olarak onun sırtından geçinmeye çalışmak.
- argo Bir şeyin veya bir kimsenin üzerine çöküp çullanmak:"İki herif zavallıya abanıyorlar."- A. Rasim.
spor Boksta karşılaşma sırasında rakibine yaslanmak.
- spor Futbolda topa olanca gücüyle vurmak.
Gerçekçi ol imkansızı iste...
