Şiir Nehri -2- [Arşiv]

Keşke doğan güneşi yatakta değil,pencerede karşılasaydım.
Keşke; geceyi sabaha dualarla teslim edebilseydim.
Keşke; temizliğe harcadığım zamanı,kucağında doğduğum İstanbul'u tanımaya harcasaydım.
Keşke; ağaçlara çiçeklere kuytularda değil,her gördüğm yerde sarılıp kucaklasaydım.
Keşke; 'Başkaları ne der? 'cümlesinden haberdar olmasaydım.
Yaşanası duyguları,bu cümle ile boğmasaydım.
Keşke; kahrolası gururumdan sevdiğim tene,kokuya hasret kalmasaydım.
Keşke; araba hayallerinle vahlandığımda,bir tekerlekli sandalye mahkumuyla konuşsaydım.
Keşke planlarımı o hep varmış gibi,yarınlara bırakmasaydım.
Keşke başkaları aç iken tok yatmasaydım.
Keşke; hergün birini mutlu yapsaydım
Keşke; kötülüğe iyilik yapabilseydim,afedilmeyeni afedebilseydim.
Keşke; tanımadığım insanlara 'günaydın 'demekten utanmasaydım.
Keşke; karşımdakini kırarken,onu heran kaybetme ihtimalini düşünebilseydim.
Keşke; kendi başaramadıklarımı çocuklarımdan beklemeseydim.
Keşke; dizileri,filmleri anlamak yerine neden yaratıldığımı öğrenseydim.
Keşke; başkalarını memnun etme çabamı,Dünya'yı ayaklarıma serene gösterseydim.
Ve keşke! keşkelerin en büyüğü sana; keşke seni hiç tanımasaydım.
Ama olsun, seni hayatımdan atmak için henüz geç değil.
Biliyorum ki daha gencim ve sağlıklıyım.
Tek bilemediğim; sayısını zamanını hesaplayamadığım nefesim.

Banu Abdullahoğlu

MsXLabs Üye Girişi