Hüznümün Katiliyim
Gün geceye döndüğünde,
Sen benden çoktan gitmiştin..
Beceremedim beceriksizdim.
Uzanamadım hayallere
Sensiz olmuyor ki.
Kızdım kendi kendime
İçim yedi içimdekini
Taşmıydın sen?..
Oturdun kalbime..
Bu ağırlık,
Bu sıkıntı,
Bu vazgeçiş aşktandır bilesin.
Yağmur süzülürken pencereden,
Ben boğdum ellerimle, evet..
Hiç ama hiç acımadım!...
Sen yoktun ki yanımda.
Çırpınamadı.
Karşı koyamadı bana.
Senin izin olan ellerimde,
Son nefesini verdi..
Faili meçhul değil..
İtiraf ediyorum artık.
Ben hüznümün katiliyim..
COSKUN ARSLAN
