Anatole France

Anatole France (1844-1924)

Anatole France, 19. yy sonu ve 20. yy başları Fransız Edebiyatı'nda klasik geleneğin en saygın temsilcisi sayılır. Yapıtlarında zengin bir klasik kültürü açık ve duru bir dille, bilge bir alaycılıkla yansıtabilmiş, edebiyatın her türünde yapıtlar vermiş, politika, din, tarih, sanat, edebiyat ve felsefe alanlarında Voltaire ve Diderot'nun hümanist aydınlanma geleneğini sürdürmüştür.
Asıl adı Jacques-Anatole-François Thibault olan Anatole France 1844 yılında Paris'te bir kitapçının oğlu olarak dünyaya geldi. Stanislas Lisesi'nde sağlam bir hümanist eğitim aldıktan sonra kütüphanecilik, yayınevi asistanlığı, arşivcilik, öğretmenlik gibi değişik işler yaptı. Bu arada Parnasse okulu şairleri arasında yer aldı ve edebiyat çevrelerinde saygın bir yer edindi.
1875 yılında Le Temps gazetesi onu edebiyat eleştirmeni olarak işe aldı. Bu gazetede çağdaş yazarlar üzerine yazdığı eleştiriler daha sonra dört ciltlik La Vie Litteraire (Edebiyat Hayatı) adıyla yayımlandı. Daha sonra yayımlanan Sylvestre Bonnard'ın Suçu (1881) adlı romanı, güzel dili ve alaycı deyişiyle onu bir anda üne kavuşturdu.
1877 yılında evlenip beş yıl sonra boşandı ve Paris'in ünlü edebiyat salonlarından birine ev sahipliği yapan Madam de Caillavet ile birlikte yaşamaya başladı. Bu ilişkiden esinlenerek yazdığı trajik bir aşk öyküsü olan Kırmızı Zambak (1894) büyük başarı kazandı.
1896 yılında Fransız Akademisi'ne seçildi. Bu yıllarda toplumsal sorunlarla giderek daha çok ilgilenmeye başladı. Dreyfus Olayı başladığında Emile Zola'nın en yakın destekçisiydi. Onun hazırladığı bildiriye ilk imzayı attı. Amerika'daki Sacco-Vanzetti davası nedeniyle yazdığı açık mektup Amerikan gazetelerinde yayımlandı. 1897-1901 yılları arasında yazdığı dört ciltlik Histoire Contemporaine (Çağdaş Tarih) adlı romanında Dreyfus olayını ve Fransız toplumsal politik yaşamını ele aldı.
Voltaire ve Fenélon biçeminde özyaşam öykülerinden oluşan Le Livre de Mon Ami (Dostumun Kitabı, 1899); Le Petit Pierre (Küçük Pierre, 1918), Ördek Ayaklı Kraliçe Lokantası (1893), Jerome Coignard'ın Düşünceleri (1893), Azize Claire Çeşmesi (1895) ile toplumsal sorunlara ve Fransız politik tarihine eğildiği Penguenler Adası (1908), Jean D'Arc (1908), Tanrılar Susamışlardı (1912) ve Meleklerin İsyanı (1914) gibi romanları, öbür önemli yapıtlarıdır.
1921 yılı Nobel Edebiyat Ödülü ona verildiğinde 25 cilt tutan yapıtlarıyla tüm dünyada tanınan bir yazardı. Ömrünün son yıllarında Fransız Komünist Partisi'ne üye oldu.
12 Ekim 1924'de on yıl kadar önce taşınmış olduğu Tours kentinde öldü. Cenazesi devlet töreniyle gömüldü.

Eserleri

Şiir

La Mort d'un juste (1870)
Poèmes dorés (1873)
Les Noces corinthiennes (1876), drame antique en vers

Roman ve Düz Yazı

Jocaste et le chat maigre (1879)
Le Crime de Sylvestre Bonnard (1881), qui reçoit le prix de l'Académie française.
Les Désirs de Jean Servien (1882)
Abeille, conte (1883)
Nos enfants, scènes de la ville et des champs (1886)
Balthazar (1889)
Thaïs (1890), (PG), qui a fourni l'argument au Thaïs de Jules Massenet
L'Étui de nacre (1892), recueil de contes
La Rôtisserie de la reine Pédauque (1892)
Les Opinions de Jérôme Coignard (1893)
Le Lys rouge (1894), roman
Le Jardin d'Épicure (1895), (PG)
Le Puits de Sainte Claire (1895)
L'Histoire contemporaine : Autour d'un enseignant à l'université de Tourcoing, une tétralogie satirique de la société française sous la Troisième république (du boulangisme au début du Şablon:XXe siècle.)
L'Orme du mail (1897), (L'Histoire contemporaine, I)
Le Mannequin d'osier (1897), (L'Histoire contemporaine, II)
L'Anneau d'améthyste (1899), (L'Histoire contemporaine, III)
Monsieur Bergeret à Paris (1901), (L'Histoire contemporaine, IV), (PG)
Clio (1900)
Le Procurateur de Judée (1902)
Histoires comiques (1903)
Sur la pierre blanche (1905), (PG)
L'Affaire Crainquebille (1901)
Penguenler Adası (1908), (PG)
Les Contes de Jacques Tournebroche (1908)
Les Sept Femmes de Barbe bleue et autres contes merveilleux (1909)
Tanrılar Susamışlardı (1912)
La Révolte des anges (1914)
Marguerite (1920)
Le Comte Morin (1920)

Anı

Le Livre de mon ami (1885)
Pierre Nozière (1899)
Le Petit Pierre (1918)
La Vie en fleur (1922)

Tiyatro Oyunları

Au petit bonheur, un acte (1898)
Crainquebille, pièce (1903)
La comédie de celui qui épousa une femme muette, deux actes (1908)
Le Mannequin d'osier, comédie (1928)

Edebiyat Eleştirisi

Alfred de Vigny, étude (1869)
Le château de Vaux-le-Vicomte (1888)
Le Parnasse contemporain (1871) (participation limitée : quelques poèmes)
Le Génie latin (1913), recueil de préfaces
Sur la voie glorieuse (1915)

Diğer Yazıları

Opinions sociales (1902)
Le parti noir (1904)
Vers les temps meilleurs (1906), recueil de discours et lettres
Trente ans de vie sociale

Kaynak

MsXLabs Üye Girişi