^^SEVMEK^^
Kişi sevdiğiyle olmak ister!..
Sevdiğinin haliyle hallenir..Sevgisi kadarıyla, onunla yaşar!..
Sevginin ne olduğunu tam olarak bilemediğimiz için,
çoğunlukla, "beğeni"ile"sevgi"yi birbirine karıştırırız..
"ßeğeni"yanında "sahip olma"arzusuyla açığa çıkar!..
ßir nesneden hoşlandığında, beğendiğin şeye sahip olmak ve
üzerinde tasarruf edebilmek arzusuyla yaşarsın...
ßu tüm mahlukatta çok yaygın bir duygudur!..
Kimi, beğendiğini cebine sokar;
Kimi beğendiğine tasma takıp yanında taşıyarak onunla hava atmak ister;
Kimi yakalayıp inine sürükler..Her mahluk yaradılış fıtratına göre,
beğendiği üzerinde tasarruf etmek ister..
"Sevmekéise bundan çok farklıdır!..
Sevince, yanlızca sevdiğin için yaşamak istersin!..
Yanlızca yanında olmak, yanlızca onun olmak,
Yanlızca onun zevk aldığıyla zevk alıp, sevmediğinden kaçmak istersin!
Sevdiğin öylesine sarmıştır aklını, fikrini, ruhunu ki, her şey sana,
Onu hatırlatır; yanında iken bile onun içinde olmak istersin!...
Yakınlık bile uzak gelir sana!..
Sen kaybolursun, sende; sevdiğin kalır yanlızca, beyninde!..
Onun bakışıyla bakar, onun değerlendirmesiyle değerlendirir,
Onun diliyle konuşmaya başlarsın!..Gözün ondan başkasını görmez,
Kulağın ondan başkasını duymaz,
Elin ondan başkasına uzanmaz olur!..
Her an sana sahip olmasını; varlığının, tasarrufunun her an
Üzerinde olmasını, her an seni kucaklamasını istersin!..
Bedensel yakınlık bile, korkunç uzaklık gibi gelir sana;
Ve onunla tek bir beden, tek bir ruh, tek bir şuur olmayı dilersin!..
Sevgi, fıtratın müsait ise, sevdiğinde yok edesiye yakar seni;
Ve gün gelir kaşında-gözünde, yüzünde-dilinde
Sevdiğini görürler de, "sen o olmuşun" derler!!
ßeğenen sahip olmak ister...
Seven ise sevdiğinde yok olur; feda eder herşeyi sevdiği uğruna!..
ßazılarınında sevgi kokusu sürülür üstüne;"aşığım" sanır!
Ama sevdiği uğruna, fedakarlık etmeye gelince sıra,
O koku silinirverir üzerinden "kopamama"sabunuyla!..
Parasından kopamaz..Mevkiinden kopamaz..
Yakınlarından kopamaz..İçinde yaşadığı ortamın
Güzelliklerinden kopamaz.."Etraf"tan kopamaz!..
Derken kusurlar belirmeye başlar sevdiğini sandığının üzerinde..
Eksiklikler görmeye başlar, yetersizlikler görmeye başlar...
ßunlar önce acıma duygusuna dönüştürür sevgisini;
Uzaktan acıyarak seyretmeye başlar..
Sonra tatlı bir anıya dönüşür, sevgi sandığı duyguları!..
ßu tecrübe gösterir ki, onun fıtratında sevgi programı yoktur!..
ßeğeniyi, sevgi sanmıştır!..
Uzaklaşma ondan gelmemiş de, karşısındakinden gelmişse,
ßu defa "иefret"e döner"ßeğeni"; ondan intikam alma duygusu
Gelişir içinde; ve vicdanla intikam dalgaları arasında
ßir o yana bir bu yana sürüklenir durur; terkedilmişliğin, uzaklaşmanın,
Layık olmadığını yaşamanın sanısı içinde!..
Oysa yanlızca, fıtratında olmayan gerçek sevginin sonuçlarını yaşamaktadır!..
Cüzdanı için, güzelliği-yakışıklılığı için, kendisine hoş gelen huyları için,
Mevkii-koltuğu için, ilmi için beğenmiştir; sevdiğini sanmış;
Sahip olamayınca da arzusuna erişememenin düş kırıklığı içinde kopmuş;
Yanlızca çıkarları doğrultusunda yaşamayı tercih etmiştir!..
Seven ise göze almıştır kopmayı..Dışlanmayı..
Paradan-puldan, namdan nişandan, dosttan akrabadan uzak kalmayı..
Fıtratından gelir sevgi!..Kulluğu sevmek üzeredir!..
Onunla, sevmeyi yaşamak istediği için yaratmıştır onu Yaratan...
O yüzden kopar anada-babada; dünyadan paradan!..
Seven, karşılıksız sever!..
ßeğenen karşılığını ister!..
ßenim istediğim gibi yaşarsan seni boğarım sahip olduklarıma, der beğenen!..
Onun zaten fıtratında yoktur sevgi, bilmez aşkın ne olduğunu!..
Ne üzere yaratılmışsa, odur tüm meşgalesi..Karınca gibi çalışır;
Maymun gibi çiftleşir; aslan gibi yavrularına sahip çıkar..
Ama pervane gibi sevemez!..Atamaz kendini ateşe!..
Sevgi sonunda yanmayı getirir!..ßeğeni ise sonunda kaçmayı!..
ßeğenen mahlukat çoğunluğuna göre, "sevgi" delilikten bir türdür!..
Anlamazlar onlar, sevdiği uğruna, etraf ne derse desin deyip, her şarta katlanmayı!
Ve"delilik bu" derler...
ßeğenme bir tür "hobi"dir!..
ßazen ömür boyu sürer, bazen bir kaç yıl, bazen bir kaç ay!..
Sevgi bir tür "deniz"dir!...
Bitmez, tükenmez, bazen durulur, bazen coşar ama hiç gerilemez!..
