bizim sarkimiz caliyor, haberin yok...bilmiyorsun bile bu sarkinin bizim oldugunu...cünkü o kadar kisaydiki hayatimdaki misafirligin,söylemeye firsat kalmadi...keske biraz daha kalsaydin...o zaman bu sarkiyi yanibsinda caldigimda seninde birseyler inerdi yüregine...
kizmiyorum sana kizamamda zaten...biraktigin bir ben degildimki ardinda...koca bosluklar biraktin yüreklerde sen...dolmaz,ihtimalini bile yok ettin sen dolan bosluklarin,giderken...aslinda bunlar degil yazmak istedikleirm....seni özlüyorum be sevgili...her gün siziyorsun gözlerimden...sitem edemiyorum gidisine...cünkü bu bir ic cekisin ardindan gelen hüzün ayrilik degil...bu,bu söylemesi zor ama bu sensizlik tanrinin beni siniyisi....bu kadar sevmemeliydim seni...herkes sevdikleriyle sinanirmis....senle sinanmamaliydim...sen bir benden gitseydin zamanla acim dinerdi ya sevgili sen herkesten gittin...gittiign yer icin bilinmezler ülkesi diyorlar,bekleme yeri diyorlar....ne akan ne duran...sen nereye gittin sevgili...bedenin simdi rengini bile bilmedigim topraklar altinda...ama ben ruhunu sevmistim zaten....simdi ruhun ruhun nerde sevgili...seni göremeyecegimi düsündügümde bir daha,aglamadim sevgili...ama seni bir daha görme ihtimalimi yitirdigimi ögrendigimde,senin artik olmadigini olmayacagini..olamayacagini ögrendigimde bende öldüm sevgili...kime baksam,nereye baksam senin sülietin...kimle konussam suratinda senin resmin....ne zaman kokunu duysam bir basasinda cöküp kaliyorum...artik seni anlatmak istemiyorum kimseye....icin icimde kalsin istiyorum...bir baskasina dokunmak istemiyorum sevgili...seni cok özlüyorum...
sain beni merak etme...senden kalanlarla doluyum...hersey var ama bi sen yoksun...olsun..
