Oldum olası geceyi sevmişimdir...gecenin büyüsüne inananlardanım...

Sessizlik,gizem,mistizm,sadelik saklı gecelerde... İçime dönüp düşündüğüm, beni kimi zaman yoran kimi zaman deli eden kimi zaman da mutlu eden her şeyi geceleri daha iyi yorumladığımı düşünüyorum...

Günün aydınlığında sanki her şey daha net gibi görünse de gecenin karanlığında gerçekler bir başka tat taşıyor...

Daha kolay taşıyorum bir çok sorunu..Yada işin içinden geceleri çıkmak daha bir kolay gibi...Bazen diyorum ki...Büyük eserler yada buluşlar acaba geceleri mi ortaya çıkmıştır...

Bir çok romanın ana konusunu ilham perileri yazarlara gece mi fısıldamıştır acaba ?

Biliyorum birçoğunuz belki çalışıyorsunuz geceyi tatmak bile imkansız bazılarınıza ama bunu yaşamak için haftada bir günümüz bile yokmu ?

Bazen de geceyi üstünde bir tül gecelikle dolaşan güzel bir kadına benzetiyorum...

Sohbetler bile gece güzel... En derin konular sanki daha kolay anlaşılır oluyor benim için geceleri....

Geceleri sıcacık bir kahvenin tadı.... Hatta ne varsa yenilen bir başka lezzette... Romantizmi reddeden nice kişi vardır elbet..Lakin kim bir mum ışığında sevişmeyi reddedebilir..

Bence en berbat bir tartışmayı geceye ertelesek sanki daha kolay çıkış yolu bulabiliriz gibi geliyor bana...Gündüz koşuşturmaca,,gündüz sancı,gündüz çalışma didişme ödeme yüklenme ama ya gece? Dinlenme yudumlama özümseme gece gündüzün yokuşunu inişe geçiren,,,gece gündüzün annesi gibi...Koruyucu sahiplenici...Gündüz acı gerçek ,,gece sanki dur nefes al demek....Bir soluk alma bir kaçış gibi...Ruhun geceye kesinlikle ihtiyacı var diye düşünüyorum...Vücudun ritmini düşürdüğü kendini yenilediği bir geçiş anı gibi...Bir iksir gibi....Öyle çok şey düşündürüyor ki gece bana....Yazmak yazmak isterdim...Ama geceyi biraz daha yudumlamak için şimdilik ayrılıyorum...

Çünkü gece bekliyor beni....