Dusundum… Hayata bir baslik atmadim… Dusundum … Ben ve hayat iki iyi arkadasiz. Dusundum… Hayata hep bir dusun degil, binlerce dusun penceresinden bakip gercege hangisinin daha yakin oldugunu gormek gerekir… Dusundum.. Hayat gozlerimi acabildigim kadar acip en son noktaya kadar bakmak, sonrada yumup hicbir sey gorememek kadar kisa, hayat kisadan da kisa. Dusundum… Hayat kendimize yazdigimiz bir mektuplarin genel adidir. Gonderen kisminda ismimiz, alici kisminda adresimiz yazar. Dusundum… Aslinda zaman, okyanuslari besleyen su kaynaklarindan bile cok daha hizli akiyor. Dusundum… Aslinda hayat, olumun hep unutuldugu bir yasama ugrasidir. Dusundum… Aslinda hayat, uyku ile uyaniklik, dus ile gercek, yalan ile dogru arasinda az sonra uyanacagimiz anlik bir ruyadir. Dusundum… Aslinda hayat, gozlerim kapaliyken bile gorebilecegim bir suret, kulaklarim kapaliyken bile duyabilecegim bir ses ve her aynaya bakisimda bana bakan bir yuzdur. Dusundum… Aslinda hayat, birbirini goren aynalarin icinde uzayan sayisiz yollar kadar uzun, dokunsam tutulacak kadar yakindir. Dusundum… Aslinda kimse duslerinin terkine ugramadi. Hayat zaten bir dus! Bir gun dusecegiz topraga ve hayat denen bu dusten ilk kez uyanmis olacagiz. Dusundum… Hayatima iyi bakmaliyim. Cunku o kendine kusse, kimse bana yeni bir hayat hediye etmeyecektir. Dusundum… Yasamak buyudugunden beri hayati hep kucuk gordu. Dusundum… Olumun gozlerine yasarken bakarsak oda bize anlami olan sonsuz bir hayatla bakar. Dusundum… Olum sirasi gelmeden kimse siranin kendisinde oldugunu anlayamiyor. Dusundum… Olum Isimlerimizin basindaki beylik sifatlari tanimiyor.. Dusundum… Aslinda olum, cevabi hep bilinen bir sorudur. Dusundum… Aslinda olum, sevgilinin bize gonderdigi bir mektuptur. Dusundum.. Bazen bilmek kadar insana aci veren baska bir zitlik goremedim. Dusundum.. Yanlisa yuruyuslerimiz korkutmuyor bizi… Dusundum… Kolay anlatiliyor acilar, kolay yaziliyor kolay yasanmiyor oysa. Dusundum… Murai merhabalar, topraksiz cicekler ve ikiyuzlu gonullerden nefret ediyorum. Dusundum.. Her bakista ayalara yuzumuzden onlarca maske aliyor. Hangisi gercek yuzumuz secemiyorum. Dusundum.. Cok vefasizim, telefon rehberindeki dostlarimin sayisi bir hayli azalmis. Dusundum: Ben yoksam kimse yoktur. Dusundum. Omuzlarinin uzerinde zirveye ciktigim insanlara sirtimi donmemeliyim. Dusundum… Otobuse ayakta bine ilk yolcu olmak istemiyorum. Dusundum. Geceye kacmayi sevmiyorum. Dusundum… Ben aski seslerden bir ses degil, butun sesleri susturan bir ciglik yapmak icin ariyorum. Dusundum… Aslinda ses sessizlikte anlam buluyor. Sessizlik her yerde konusabilen ses oluyor. Dusundum… Aslinda ben buyumekten degil, icimdeki sesi yitirmekten korkmaliyim. Dusundum… Ellerim kaleme, dusuncelerim kelimelere tutundukca yazmaktan ve okumaktan asla vazgecmemeliyim. Dusundum… Renklerin mavisini seviyorum diye siyahlardan nefret etmemeliyim. Dusundum… En degerli an icerisinde bulundugum andir. Cunku, az sonrasinin olup olmayacagi bilinmezdir. Dusundum… Ozgurluk bedeli gercekten cok agir olan bir mucevherdir. O yuzden herkeste bulun(a)maz. Dusundum… Bos vermek hicbir seydir. Hicbir sey bos vermek kadar anlamsiz degildir. Dusundum… Kalplerini yormayanlar dusuncelerimi cignediler. Cumlelerimin cani yandi. Dusundum. Insan kendi yasaminin yagmurlarinda islanma firsatini kacirmamali. Dusundum… Aslinda nankoruz… Dusundum.. Umut Kafdagi’nin ardinda da olsa beklemeye deger.. Dusundum… En cok beklenen en beklenmedik anda gelendir… Dusundum Anlasilamamak anlasilir bir durumdur. Dusundum Bu yaziyi oylesine yazmiyorum.
