O Şimdi İZmir de
Hani bazı anlar vardır ya,
Boğazın boğumunda düğümlenen o anlar.
Kaç zamandır rahattı bedenim,dinleniyordu ruhum.
Ama geçenlerde ne olduysa oldu,sanki onu buldum.
Onu görünce anlamıştım bir şeyler olacağını.
Dur sakin ol dedim kendi kendime,belki geçicidir bu duygum.
Değilmiş meğer,geçici değilmiş,
Gece olunca,her tarafı sessizlik sarınca,
Kendimi yine onun hayalleriyle buldum.
Acele ediyordum belki de,belki ben öyle sanıyordum.
Zaten yeni kurtulduydum yürek sancısından,
Ne bu? Hep sordum bu soruyu.
Geçici bir duygu mu,sevdaya giden bir yol mu?
Acıyı çekmeye görsün yürek,
Çeken bilir bunu.
Sevdim onu,tek inandığım bu.
Unutamadığım ise;onun gülümseyişi,
Diğeri de cevaplayamadığım bir soru.
O şimdi İzmirde.
Adı da Burcu.
