Özlem

Sanki, bir çiçek sepeti gibi özlem
Kapının önüne koymuşlar...
Ve senin garipliğini nasıl sevmişsem
O boynu büküklüğünü düzeltip
Nasıl öpmeye eğilmişsem teninden
Seni de öylesine kendimde bulmuşum
Acı; çılgın bir ıslık gibi gelir unutma
Sevdayı anımsatır iç burkan bir bakış
Birden etrafı sarar gecenin ışıkları
Göremem gözlerinin elamsı edalığını
Duyumsayamam tenini
Elim boş kalır...