1.Açma, açış, Fars. küşâd: Feth-i bâb = Kapıyı açma
2.Başlama, Agaz.
3.Zabt, bir şehir ve memleketi düşman elinden almak: istanbul’un fethi, Bağdat’ın fethi; Sultan Süleyman’ın fetihleri çoktur, islâm’ın başlangıç tarihiyle alâkalı eserlerde yalnız Mekke’nin fethi anlaşılır. Hz. Muhammed: Fetihten sonra hicret yoktur buyurmuşlardır.
4.Galip gelme, zafer. Ar. nusrat.
5.Arapça’da bir harfin üstünle okunması ve üstün harekesi. Fetha da denilir.
Ebu’l-Feth = FAtih, istanbul’u fethe muvaffak olan Sultan Mehmed Han.
Sûre-i feth = Kur’an’da Fetih SÜresi.
