Geveze
TDK, Türk Dil Kurumu

sf. 1. Çok konuşan, çenesi düşük, gevşek ağızlı, lafçı, lafazan, zevzek, lakırtı ebesi, ağız kavafı, lakırtı kavafı, çene kavafı, cır cır, çaçaron:
“Bir insanın geveze, hasis ve korkak olması kendisine yeter.” -N. F. Kısakürek.

2. mec. Sır saklamayan, boşboğaz, ayran ağızlı.

3.Sürü hayvanlarının boynuna takılan küçük çan.

4.Aşınan parçanın görevini yapamaması.