Ey gözlerimin gördüğü...
En güzel şeysin sen. Öylesin; gözlerim kandırmıyor beni! Öylesin; ben hayal görmüyorum! Öylesin; ilk görüşte aşık olmazdım yoksa! Sevdim seni ilk görüşte ısındım sana, içimden susmak ve öylece o güzel yüzüne bakmak geldi, sen bir taneydin artık benim için. Tek sevgili sendin, artık bir çok şeyi paylaşabileceğim biri vardı, bu da sendin...
Ama yanılmışım! Gözlerim kandırmış beni meğer, sadece dışını görmüşüm, oysaki yüreğinde yerim yokmuş meğer. Meğerlerle yaşayacakmışım meğer! Kendime o kadar kızıyorum ki. Beni görsen bana kızarsın:" Neden bu kadar kızıyorsun kendine?" diye. Ama ne yazık ki seni görmeğe yüreğim razı gelmiyor, gözlerim acımıyor sanırım o yüzden. Yüreğim acı çekeceğini biliyor, beynim geri çekilmemi emrediyor! Bende uzak durmak istiyorum, hep kendimle mucadele ederek. Kendimi ne kadar kaybettim biliyormusun? Dediğim oldu bir ben vardım, artık yarım bir ben varım. Diğer yarım sende, ne olur bana geri ver... Geri ver! Geri ver!!! ...
Serkan... Gözlerim görmüş bir kere...
