Eskilerin adab-ı muaşeret dedikleri görgü kuralları, toplumdaki hoşgörü ve sevgi bağlarının temelini oluşturur.


Ailenize, kardeşinize, komşunuza, dostlarınıza, iş arkadaşlarınıza ve topluma karşı gösterdiğiniz saygı, aynı zamanda sizin de saygınlığınızı getirir.

Görgü kuralları öncelikle karşımızdaki insanlar için değil, kendi kendimize olan saygımızdan dolayı uygulanmalı ve insanların kendilerine olan güvenleri, saygıları olgunlaşmalıdır. Çünkü insanların kendi şahıslarına duyacakları saygı, karşısındakilere de duyması gereken saygıları doğuracaktır. Toplum içindeki huzurun, yardımlaşmanın ve sevginin yaygınlaşması, adab-ı muaşeret kurallarının toplum nazarında itibar görmesi ile mümkün olacaktır. Zaman zaman şikayet edilen ve toplumun nazarında tartışılan insan tavırları ve uygulamaları, neticede toplumun yargı değerlerinin dejenere olmasından kaynaklanmaktadır. Otobüslerde büyüklerine yer vermeyen gençler, anne ve babasına hitabında, davranışında farklı davranan evlatlar, sokaklarda laf atmalar, iş, ev ve neticede hayat arkadaşlığında görülen sıkıntılar, ufak görgü kurallarının eksikliğini haber veriyor.