bugün tatilden döndüm. 1 haftalık tatil süreci boyunca otelde çalışan biriyle sürekli bakıştık. face ve twitter hesaplarını buldum ama hiç konuşmadığımız için sadece fotoğraflarına bakmakla yetiniyorum. fotoğraflarına her baktığımda kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyor. sürekli onu düşünüyorum ve ailem bu halimden şüphlenmeye başladılar. en kötüsü de onu bir daha görememek ve aradaki yaş farkı. aramızda 5 yaş var ama bu 5 yaş onun beni küçük görmesine yetiyor. aşk böyle bir şey. gözlerinin hep onu aradığını farkedersin. ve benimki gibi platonikse eğer pişmanlık içinde olursun. keşke konuşsaydım keşke tanışsaydım. ne kaybederdimki. hiçbişey. aksine belki kazanırdım. kalbim acıyo bunu hissediyorum