1) Nefsi emmare (buyrukçu, zorlayıcı benlik), insanı Tanrı yolundan ayırıp dünya beğenilerine sürükleyen tutkulardır. 2) Nefsi levvame (kınayıcı benlik), insanın kötü davranışlarını eleştirip doğru yola gitmesini öğütleyen sağduyu. 3) Nefsi mutmainne (erince kavuşmuş benlik), kuşkulardan, ikircimlerden arınmış gönül.