Arama

Pablo Neruda - Tek Mesaj #10

_VICTORY_ - avatarı
_VICTORY_
VIP Silent storM
15 Ekim 2013       Mesaj #10
_VICTORY_ - avatarı
VIP Silent storM
Pablo Neruda
MsXLabs.org & MORPA Genel Kültür Ansiklopedisi
(1904 Parral-1973 Santiago), Şilili şair.
Gerçek adı Ricardo Neftali Reyes Besualto'dur. Babası lokomotif sürücüsü, annesi öğretmendi. 1921'de Santiago Eğitim Enstitüsü'nde öğretmen oldu, daha sonra diplomat olarak Asya'da, 1934'te İspanya'da bulundu. İç savaş sırasında Cumhuriyetçilerin yanında yer aldığından İspanya'yı terk etmek zorunda kaldı. 1943'te ülkesinde komünist senatör oldu, ancak Diktatör Gonzales Videla'nın baskısıyla karşılaşarak Şili'den uzaklaştırıldı. 1952'de ülkesine geri döndü. 1971'de Allende tarafından Paris Büyükelçiliği'ne atandı. 1973'te General Pinochet'nin gerçekleştirdiği hükümet darbesinden sonra görevinden ayrıldı, evi basıldı, kitapları yakıldı ve ertesi gün evinde ölü bulundu. Çağdaş "modernismo" anlayışıyla yazmaya başlayan Neruda, "Residencia en la Tierra" (1931-1935) adlı yapıtıyla korku ve hüzün dolu gerçeküstücü şiire geçti. İspanya İç Savaşı'nda Lorca ve Alberti ile dostluk kurdu ve komünizme bağlılığını ilk olarak "Espana en el Corazon" (Gönüldeki İspanya, 1936) adlı kitabında açığa vurdu. 1950'de en önemli yapıtı olan "El Canto General" (Herkesin Türküsü) çıktı. Eski Amerikan kültürlerini, Aztek ve İnkaları anlatarak başladığı yapıtta, daha sonra conquistadorların (fatihler) onları nasıl yok ettiğini yansıttı. Şili'ye olan bağlılığını, Şili halkının Amerikan emperyalizminden çektiği acıları dile getirdi. Çağdaş Lâtin Amerika edebiyatının en büyük şairlerinden biridir. Çok kişisel, kendine özgü bir üslubu vardır.
Öteki yapıtları: "La Cancion de la Fiesta" (1921), "Veinte Poemas de Amor y Una Cancion Desespereda" (Yirmi Aşk Şiiri ve Bir Umutsuz Şarkı, 1924), "Odas Elementales" (İlkel Odlar, 1954-1957), "Las Uvas y el Viento" (Üzüm Taneleri ve Rüzgâr, 1954), "Cancion de Gesta" (Destan, 1960), "Las Piedras de Chile" (Şili'nin Taşları, 1960), "Memorial de İsla Negru" (Kara Ada Anıları, 1964), "Fulgor y Muerte de Joaquın Murieta" (Murieta'nın Ünü ve Ölümü, oyun 1967), "Las Monas del Dın" (Günün Elleri, 1968), "Findel Mundo" (Dünyanın Sonu, 1969). 1971 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı. Anılarını kaleme aldığı "Confieso, que he Vivido" (Yaşadığımı İtiraf Ediyorum) adlı kitabı ölümünden sonra 1974'te yayımlandı.
BEĞEN Paylaş Paylaş
Bu mesajı 1 üye beğendi.
Tesadüfen Zirveye Çıkılmaz... Çıkılsa Bile Durulmaz...