ben bir akrabamı seviyorum.o yıllardır istanbulda okuyor.ben ona karşı ilk defa geçen sene bir şeyler hissettim.uzun zamandır onu görmemiştim ve öyle bişi oldu ki göz göze geldik.o an içimde bir değişiklik hissettim ama takmadım.sonra onun hakkında çok iyi söylentiler duydum ve tam benim istediğim gibi birisiydi.onun beğeneceği tip anlatıldığı andan itibaren o şekle girdim.onu çok özlüyorum.onun için şarkılar ve şiirler arasından bana uyanları seçiyor ve hep onları dinliyorum.ve bazen dinlerken ağlıyor ve ona mektup yazıyorum.onu çok seviyorum.o istanbuldan tatile gelince onun gözlerine bakıyorum ve göz göze geliyoruz tabi ben gözlerimi hemen kaçırıyorum o ayrı mesele. o çok içine kapanıkı ve farklı biri.ona onu sevdiğimi söylersem söylersem daha yüzüne bakamamaktan,onu kaybetmekten ve reddedilmekten korkuyorum.sizce ne yapmalıyım.onu gerçekten seviyormuyum.bu aralar onu göremediğim için çok mutsuzum.hiç bir şekilde mutlu olamıyorum.kendime aldığım herşeye onun adını yazdırıyorum.resim konulan kolyemin içinde onun resmi var.ama kendimi artık onun resmi ile avutamıyorum.olmuyor çok mutsuz ve çaresizim.ona nasıl açılabilirimmmmmm.... yardım edinnn lütfennn