Yalnızlığın ne demek olduğunu ilk defa öğrendim
İlk defa sensiz çarptı yüreğim
Gitarın tellerini İlk defa sensiz okşadım
Yıldızlara,mavi gözlerini unutarak daldım...
Baharda yeşeren bir fidan gibi
Yeniden doğdum ayrılık mısralarına
Mavi semaların yalnız izlendiği bu alemde
Yangın dolu saatleri sensiz yaşadım
Hasretine aç kalan bu gönlüm,
Yaşlı bir çınar misali uğurluyor yapraklarını
Ağlayan gözlerin fayda etmediği bu alemde
Yalnızlık çok farklı yaşanıyor
Şimdi resmini tozlanmış sokak lambasında
Ağlayan hatıraların sana haykırışında
Beni terkettiğin mevsimin mahzun aylarında
Güneşin acımasız kızıllığında arıyorum
Bir damla göz yaşınla eriyen bu yüreğimi
Bir damla göz yaşımla tutuşturuyorum
Aşk çileklerini ektiğim penbe tarlama
Bu bahar son nadası bırakıyorum
Gönlümün bulutları yağmur oldu,
Lütfen dokunma gelsinler senin şehrine
Gelsinler ki anla, her düşen yağmurun benim göz yaşım
Her çakan şimşeğin,gönlümün derinliklerinde ki cehennem olduğunu
Sen gittin ben yine gidemedim
Sen unuttun ben yine unutamadım
Üzülme gülüm zor değil ölüm ...
