Saatlerin tükendiği anda
Anlamını yitirdiği akreple yelkovanın
Güneşin hep başkaları için doğduğu artık
Çöllerde suyun anlamı kalmadığında
Ayın hilalsiz doğduğu akşamlarda
Benim sensiz yaşadığım
Senin nerde nefes aldığın
Ve “hiçbir şey”in “her şey” olduğu gün
Ve anlamın anlamsızlaştığı
Sözlüklerin tarifsizlik üzerine yazıldığı
Bilinmeyen duygunun peşinde
Görülmeyen sevginin ardından
Koşulduğu çağlarda
An gelip durduğu kalbimin
An gelip donduğu ruhumun
An gelip bittiği gözyaşımın
Kopası başımın düşünmekten yorulduğu
Beynimin isyan ettiği zamanda
Dokunmak vaktidir artık geceye.
