ZARİF sıf. (ar. zarafetten zarif). 1. Hoş, çekici bir görünümü olan, davranışları, güzel konuşmasıyla beğeni uyandıran bir kimse için kullanılır: Zarif, kibar bir kadın.
2. Güzel bir biçimi, hoş bir görünümü olan, seçkin, zevkle seçilmiş ya da ortaya konmuş bir şey için kullanlır: Zarif bir elbise. Zarif bir armağan. Zarif bir buket. Zarif bir salon.
3. Nükteli, incelikli, yumuşak bir söz, bir anlatım için kullanılır: Zarif bir üslup. Zarif bir çeviri.
—Mat. Açık, yalın ve ustalıklı bir kuram, bir tanıtlama için kullanılır.
Kaynak: Büyük Larousse