ZAYİ sıf. (ar. ziyS”dan zSy'Y).
1. Yitmiş, kaybolmuş olan; yitik, kayıp.
2. Yok olmuş, elden çıkmış; mahvolmuş.
3. Boş, işe yaramaz; yararsız.
a. 1. Kaybolma, yitme.
2. Zayi etmek, yitirmek, kaybetmek. || Zayi olmak, yitmek, kaybolmak. || Zayiinden vermek, kaybolan bir belgenin yerine yenisini vermek.
Kaynak: Büyük Larousse