ZEMİLER, Kolomböncesi Antilleri'nde putlar. (Zemiler tebeşirden, taştan, pamuktan ya da pişmiş topraktan yapılırdı.)
ZEMİM, ZEMİME sıf. (ar. zemm'den zemim, dişi, zemime ). Esk. Beğenilmeyen kötü huy, hal, davranış için kullanılır: Ahlak-ı zemime (kötü ahlak).
Kaynak: Büyük Larousse