ZEVAYA çoğl. a. (ar. zSviye'hın çoğl. ze- vâyS). Esk.
1. Köşeler, dönemeçler.
2. Küçük tekkeler, zaviyeler.
—Esk. mat. Açılar. || Zevaya-yı mütecavi- re, yöndeş açılar || Zevaya-yı mütenazıra, zevaya-yı mütekabile, karşılıklı açılar.
Kaynak: Büyük Larousse