ZEVRAK, -kı a. (ar. zevrak). Esk.
1. Kayık, sandal: "Hurremabada varınca gideyim zevrak ile" (Nedim, XVIII. yy.).
2. ince sırça şişe; Mekke'de yapılan ve içine zemzem konulan sırça şişe.
3. Çiçek kadehi, çiçek vâzosu.
4. Zevrak mektubu, Mekke’de hacılara zemzem dağıtan hademeye hediye edilen eşyayı bildiren mektup. || Zevrak-süvar, kayığa binmiş. || Zevrak-ı derun, gönül gemisi.

—Esk. denize. Eskiden küçük gemilere verilen ad. || Zevrak-ı şerif, padişahın bindiği kayık.