ZİBA sıt. (fars. ziba). Esk.
1. -Süslü; "Ey bürka-yi zibal Görünür pâk û mûzehher I Zir-i ham ü tâhında en ölüde ve safil I Sima-yı hakikat" (Tevfik Fikret).
2. Güzel: "Faş kılma ağyara ol ziba yüzünü lutf kıl" (Nebi, XVI. yy.).