ZİKRETMEK g. f. (zikir etmek > zikretmek).
1. Bir kimseyi, zikretmek, onun adını söylemek, sözünü etmek, onu anmak: Romancılarımızın arasında onun adını zikretmeden geçebilir misiniz?
2. Bir şeyi, bir olayı, durumu vb. zikretmek, onu sözkonusu etmek, anmak, ifade etmek: Yukarıda zikrettiğim gibi bu olay artık kapanmıştır.
3. Tanrı’nın adlarını art arda söylemek.