ZİMAMDAR sıf. ve a. (ar zimam ve fars. dar'dan zimâm-dar). Esk.
1. Yular tutan kimse.
2. Yönetici, idareci

—Kur. tar. Osmanlılar'da padişah ata binerken atını, atla ilerlerken yularını tutan görevli. (Bu göreve, Saray'ın güvenim kazanmış kimseler getirilirlerdi.)