ZİNDE sıf. (fars. söze.).
1. Dinç, canlı, sağlam.
2. Zinde güçler, bir toplumda olup bitenleri dikkatle izleyen, toplumun yönlendirilmesinde etkili olan, gruplar, kadrolar, topluluklar.

—Esk. Zinde-bad, “yaşasın” anlamında iyi dilek sözü. ]| Zinde-dar, geceleri uyanık kalan: "Fener o ruhların aynıdır ki gark-ı hayal, / Yaşar ümid ile şeb-zinde- dar-ı şevk ü kese/” (Tevfik Fikret). || Zinde -dil, dinç, gönlü dinç: "Çemende zinde -dil ü taze-rû durur gülzar" (Vasfi, XVI. yy.).

♦ be. Sağlıklı bir biçimde, dinç olarak: Bu sabah çok zinde kalktım. Zinde uyanmak.