ZÜBDE a. (ar. zübde). Eşk.
1. Bir şeyin en iyi kısmı, parçası.
2. Öz, özet, sonuç: "... bütün faziletlerin zübdesi addettikleri bu kudret..." (H. C. Yalçın).
3. Zübde-i kâinat, evrenin özü; Hz. Muhammet. || Zübde-i makat, sözün özü.
Kaynak: Büyük Larousse