YANLAMA a. Dülg. Üçgen bir çatı makası oluşturmak üzere, gergi ve çatı babası üzerinde birleştirilen iki eğik parçadan her biri. || Yanlama açısı, iki yanlamanın birbiriyle oluşturduğu açı.

—Fızyol. Altçenenin yanlama hareketi, att- çenenin üstçe neye göre sağa sola yer değiştirmesi. (Çiğnemenin başlıca hareketlerinden biridir.)

—inş. Yanlama kemer, bir beşik tonozun ya da bir haç tonoz (çoğunlukla kaburgalı) parçasının başını kaışılayan ve duvara gömülü bir kaburga oluşturan kemer.