YAPMACIK sıf. Doğallıktan, içtenlikten yoksun bir tutum, bir davranış vb. için kullanılır; yapay: Yapmacık bir gülümseme. Yapmacık bir neşe Onun her şeyi yapmacıktır.

—Psik. Gösterişli, abartmalı ve bu nedenle uygunsuz ve uyumsuz iletişim araçlarının (dil, jestler, mimikler) özelliğini belirtmek için kullanılır.

♦ a. Sahte, içtenlikten yoksun, düzme tutum: Yapmacıktan kaçınmak.