YEKSER ya da YEKSERE be. (fars. yek ve ser’den yek-ser, yek-sere). Esk.
1. Tek başına.
2. Baştan başa: "Ganîdir tab-ı kudsî fıtratım yekser avalimden" (Namık Kemal, XIX. yy.).
3. Ansızın, birdenbire: "Yekser gaza kılıncı kuşanmış bir ümmetin" (Y. K. Beyatlı).
Kaynak: Büyük Larousse