YUMMAK g. f. Gözünü, ağzını, elini vb. yummak, kısarak ya da sıkarak kapamak.

♦ yumdurmak ettirg f. Yummasını sağlamak.

♦ yumulmak dönşl. f.
1. Gözlerden, ağızdan, ellerden vb. söz ederken, kapanmak ya da kısılmak, kapanır gibi olmak: Uykusuzluktan gözleri yumuluyor.
2. (Bir yere) yumulmak, oraya büzülmek: Çocuk korkup köşeye yumuldu.
3. (Bir şeye) yumulmak, bir kimseden söz ederken, iştahla yemeğe girişmek, büyük bir istekle bir işe sarılmak: Öyle acıkmıştı ki, gelir gelmez sofraya yumuldu. Derslere yumulmak.

—Şahine. Avcı kuştan söz edildiğinde, avının üzerine çullanıp yere fırlatmak.