VAFİ sıf. (ar. vefadan vafi). Esk.
1. Yeten, yeterli olan, elverişli, uygun: "iskânlarına vâtî han ve konak olmadığından kendi iskânları için hâne ve dükkân inşa etkikierine..." (Cevdet Paşa, XIX. yy.).
2. Sözünde duran, sözüne güvenilir.
3. Kâfi ve vafi. fazla, bol bol yeter.