VAKİ sıf. (ar. vulfif'dan vakic). Esk.
1. Olan, meydana gelen, olagelen: Dersine geciktiği vaki değildir.
2. Geçmişte olan, geçmişte bulunan: "Maithus'a göre vâki hailler bir cebri ahlakidir" (Ahmet Muammer ve Şükrü Kaya).
3. Fil-vaki — FİLVAKİ.