VAKİTLİ sıf. Uygun zamanda yapılan ya da olan bir şey için kullanılır: Vakitli bir önlem. Vakitli bir iş.

♦ be.
1. Erken: Vakitli gidelim de kimseyi rahatsız etmeyelim.
2. Vakitli vakitsiz, rasgele, gelişigüzel zamanlarda, uygun bir zaman kollamaksızın: Vakitli vakitsiz telefon eder.