VİKONT a. (fr. vicomte; geç lat. vicecomes, -itiş, klas. lat. vice, -in yerinde ve comes, -itiş, arkadaş’tan). Konttan bir derece aşağı olan ve kontun küçük oğullarıyla onların çocuklarının taşıdığı soyluluk sanı.

—Feod. Vikontluk unvanı olan bir toprağın senyörü.