ÜRPERMEK gçz. f.
1. Bir kimseden söz ederken, kötü bir olay ya da durum karşısında duyulan korku, tiksinti gibi duyguların etkisiyle tüyleri diken diken olmak: Anlatılanların, kendi başına da gelebileceğini düşününce sarsılmış, ürpermişti.
2. Soğuk nedeniyle üşür gibi olmak, hafifçe titremek.
3. Ürküntü duymak, kormak: Gece yarısı birden kapı vurulunca ürperdim.

♦ ürpertmek ettirg. f. Bir kimseyi ürpertmek, onun ürpermesine yol açmak, korkutmak.