UÇLU sıf.
1. Ucu olan ya da ucu belirtilen bir nitelikte ya da sayıda olan: Sivri uçlu kama.
2. Uçlu kalem, ucu değiştirilebilen kurşunkalem.

—Avc. Tek uçlu boynuz, bir geyiğin, dağ keçisinin ya da alageyiğin iki yanında eşit sayıda dal bulunmayan gözsürgünü.

♦ a. Arg. Filtreli sigara.