USLU sıf.
1. Söz dinleyen, yaramazlık etmeyen çocuk için kullanılır: Beş yaşlarında çok uslu bir çocuk.
2. Huysuz olmayan, sakin hayvan, özellikle at İçin kullanılır.
3. Esk. Akıllı, zeki.
4. Uslu durmak, oturmak, bir çocuktan söz ederken, zarar verici ya da can sıkıcı bir davranışta bulunmamak, yaramazlık etmemek. || Akıllı uslu.
Kaynak: Büyük Larousse