UYANIK sıf.
1. Uyku durumunda olmayan, uyanmış, uyumamış: Bütün gece uyanık kalmak.
2. Parlak bir zekâya sahip olan, açıkgöz, becerikli kimse için kullanılır: Uyanık bir çocuk.
3. Bilgisizlikten kurtulmuş, aydın, bilgili; Uyanık din adamları yetiştirmek.
4. Yapacağı işi bilen, sağduyu sahibi, çalışkan: Bu yörenin halkı çok uyanıktır.
5. Tkz. Karşısındakini kandırmaya çalışan, kurnaz bir kimse için kullanılır; Çok uyanıksın.