UYKUCU sıf. ve a. Uykuyu çok seven, uykuya düşkün, çok uyuyan kimse için kullanılır: O uykucuyu şu anda yatakhanede bulabilirsiniz.

—Zool. Bedenleri yatay duruma geldiğinde gözlerini kapayan ya da gözlerinin biçimi nedeniyle uyuyormuş gibi görünen, ayı vb. hayvanlar için kullanılır.