TALİA a. (ar. talka). Esk. ask Öncü: "Pencab'a giden talia dönsün" (A. H. Tarhan).

—Ask. tar. Talia neferatı, 1864'te Saraybosna’da gönüllü boşnak gençlerinden kurulan taburlardaki erlere verilen ad. (Yeşil şeritli talia üniforması giydiklerinden bu adla anılmışlardır.)

—isi. huk. Casus; düşman hakkında bilgi toplayıp mensup olduğu tarafa bildirmek için görevlendirilen kişi.