TAYFA a. (ar faTfe'
den).
1.
Gemilerde, kaptan ve zabitan dışında, gemi adamlarının tümüne verilen ad.
2. Tkz.
Bir kimsenin buyruğundan çıkamayan, her zaman onunla birlikte davranan kimseler: Bizim tayfa, kalkın gidiyoruz. Tayfasını toplayıp bizim mahalleye kavgaya geldi.
3. Baş tayfası,
geminin baş tarafında, hem demiri alan, hem de halat işlerine bakan gemici.
—Balık;. Tekne ile balık avında gemiyi yöneten reise yardım eden kişi.
Kaynak: Büyük Larousse
