TELEHHÜF a. (ar. leheften telehhüf). Esk. Mahzunlaşma, keder ve acıyla yanıp yakılma: " Haşan Bey'in şu birkaç satırlık telehhûfü, merhum biraderinin sima-yı manevisini bir dereceye kadar göstermeye kifayet eder" (Süleyman Nazif).