TENEŞİR a (fars. ten
ve şuy,
yıkayan; ten-şüy'
dan).
1. Üzerinde ölü yıkanan kerevet; salacak,
2. Teneşir horozu, teneşir kargası,
çok zayıf, çelimsiz bir kimse için kullanılıc || Teneşir paklar,
çok kötü ve kirli işlere bulaşmış ıbir kimseden söz ederken, "ancak öTürse çevresi’kirlenmekten kurtulur" anlamında söylenir. || Teneşire gelesiı
"ölsün” anlamında kullanılan ilenç. || Teneşire gelmek
.. ölmek.
Kaynak: Büyük Larousse