TESKİN a. (ar. sükun'dan teskin).
1. Bir acıyı, bir heyecanı yatıştırmaya, dindirmeye çalışma.
2. Bir kimseyi, bir duygusunu, heyecanını teskin etmek, bir kimsenin acısını, heyecanını dindirmek, yatıştırmak: Hastayı ilaç vererek teskin etmek. Bir kimsenin öfkesini teskin etmek. 3. Teskin olmak, yatışmak.

—Eczc. Teskin edici, ANKSİOLİTİK'in (zayıf teskin edici) ve NÖROLEPTİK'in (güçlü teskin edici) eşanlamlısı.

—Esk. dilbilg. Bir harfi ünsüz okuma.