TEZEYYÜN a. (ar. zineriten tezeyyün). Esk
1. Süslenme.
2. Tezeyyün etmek, eylemek, süslenmek- Bahar gelince çiçeklerle donanır, yazın yapraklarla tezeyyün eder" (Samipaşazade Sezai, XIX. yy.). "Sema da her an bir reng i diğerle tezeyvün eyler" (Samipaşazad& Sezai, XIX. yy ).