TINGIR a. (yansıma söze).
1. Metal bir nesnenin sert bir yüzeye çarpması ya da düşmesi sonucunda çıkan ses.
2. Arg Para.
3. Tıngır mıngır, yavaş ve düzenli bir biçimde: Araba bozuk yolda tıngır mıngır ilerliyordu. || Tıngır tıngır, birbirine çarpan madeni eşyaların çıkardığı sesin sürekliliğini betimler; bir yerde hiçbir şey bulunmadığını bomboş olduğunu belirt mek için kullanılır. || Tingırı yolunda, gelir durumu iyi anlamında söylenir, (arg.)

♦ sıf.
1. Arg. Parasız, züğürt.
2. Bütünüyle boş olan bir şey için kullanılır.
3. Tıngır elek, tıngır tas. bomboş, hiçbir eşya yok anlamında kullanılır.